ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΘΝΗΤΟΙ

0*VWU8mj_rXlj9pQaW

Ήθελα πολύ καιρό, σχεδόν έξι μήνες, να γράψω τις σκέψεις μου. Όχι να τις μοιραστώ. Μόνο να τις γράψω. Και μετά να τις διαβάσω. Και να τις ξαναδιαβάσω. Και μετά να προσπαθήσω να τις διορθώσω, να τις αλλάξω σειρά, να τις οργανώσω σε μια προσπάθεια να οργανωθώ και εγώ ο ίδιος. Δεν τα κατάφερα. Η δουλειά πολλή. Η κούραση περισσότερη. Ή απλά το απέφευγα. Δεν ξέρω.

Σήμερα, Μεγάλη Τετάρτη, αποφάσισα να το κάνω. Ή τουλάχιστον να το προσπαθήσω. Είναι 14:15, κάθομαι στο δωμάτιο 9 του oneday clinic στο νοσοκομείο Μητέρα. Πληκτρολογώ στο ipad. Οι σκέψεις είναι δυσάρεστες, τολμώ να πω επώδυνες. Εντούτοις γράφω ήρεμα.  Δίπλα βρίσκεται ξαπλωμένος ο πατέρας μου. Κοιμάται γαλήνια όσο πέφτει ενδοφλέβια το φάρμακο. Opdivo. Θα μπορούσε να λέγεται και ελπίδα.

Πριν επτά μήνες ο πατέρας μου διαγνώστηκε με καρκίνο του πνεύμονα. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα για έναν γιατρό. Να βάζει μια τέτοια διάγνωση σε ένα τόσο κοντινό του άνθρωπο. Παραπονιόταν για ένα πόνο στο δεξί υποχόνδριο και λίγο στην πλάτη. Δύο μήνες τον ταλαιπωρούσε αλλά έπαιρνε αναλγητικά και δεν μου έλεγε τίποτα. Αποφάσισε να μου το πει αρχές Σεπτεμβρίου όταν τα παυσίπονα δε βοηθούσαν.  «Η χολή σου θα είναι πατέρα, έλα στο νοσοκοκομείο να σου κάνω εξετάσεις». Η χολή δεν ήταν. Ο υπέρηχος άνω κάτω κοιλίας ήταν φυσιολογικός. Η ακτινογραφία θώρακος όμως όχι. Με το που εκτυπώθηκε, στάθηκα μπροστά στο διαφανοσκόπιο και την κοιτούσα. Κοιτούσα ξανά το όνομα. Μπας και ήταν άλλου. Όχι. Ήταν του πατέρα μου. Και κάπως έτσι, 13 Σεπτεμβρίου 2017, ξεκίνησαν όλα, με εμένα χλωμό και κάθιδρο να παρατηρώ μια νομισματοειδή σκίαση στον δεξιό πνεύμονα του πατέρα μου.

Τα χαστούκια έρχονταν απανωτά. Κάθε μέρα επιφύλασσε και κάτι διαφορετικό. Το επόμενο βήμα ήταν οι αξονικές τομογραφίες. Επιβεβαίωσαν ότι η νοσμισματοειδης σκίαση ανήκει στον κάτω λοβό του δεξιού πνεύμονα σε γειτνίαση με τον υπεζωκότα. Ευτυχώς δε διαπιστώθηκαν μεταστάσεις σε άλλα όργανα. Εγκέφαλος, κοιλία και οστά ήταν καθαρά. Αμέσως άρχισα να επεξεργάζομαι πιθανά σενάρια στο μυαλό μου. Άρχισα να ελπίζω. Μήπως το προλάβαμε; Μήπως είμαστε μόλις στο πρώτο στάδιο; Μια λοβεκτομή και ίαση. Ευκολάκι; Όχι.

Δύο μέρες μετά ακολούθησε το PET-CT, η τεχνολογία σε όλο της το μεγαλείο και συνάμα η εξέταση εκλογής στην περίπτωση του πατέρα μου. Χρησιμοποιώντας τη γενική παραδοχή ότι τα καρκινικά κύτταρα έχουν ταχύτερο μεταβολισμό από τα φυσιολογικά, έχει τη δυνατότητα-ικανότητα να αποκαλύπτει καρκινικές εστίες-μεταστάσεις που δε φαίνονται στην απλή αξονική τομογραφία. Ο πατέρας μου μετά την εξέταση πήγε Δήλεσι διότι λόγω ακτινοβολίας, έπρεπε να παραμείνει για περίπου 24 ώρες μόνος του. Εγώ πήγα στη μάνα μου και τον αδερφό μου οι οποίοι δε γνώριζαν τίποτα. Είχε ευαισθητοποιηθεί η συνάδελφος ακτινολόγος να με ενημερώσει άμεσα με τα πρώτα αποτελέσματα. Και έτσι έγινε.

Παίζει να ήταν η χειρότερη μέρα της ζωής μου. Η συνάδελφος ήταν απίστευτα ευγενική όμως τα λόγια της τσάκιζαν. Εκτός από τη βασική νομισματοειδή σκίαση διαμέτρου δύο περίπου εκατοστών, υπήρχαν παχύνσεις του υπεζωκότα, αρκετά μικρά οζίδια διάσπαρτα στο πνευμονικό παρέγχυμα και δύο έντονα ύποπτοι λεμφαδένες στο μεσοθωράκιο. Συνέχεια άκουγα την έκφραση «υπερμεταβολική εστία εδώ» «υπερμεταβολική εστία εκεί». Ήθελα να της πω «σκάσε» αλλά έπρεπε να το ακούσω μέχρι το τέλος. Και το τέλος ήταν και το χειρότερο. Μία από τις παχύνσεις του υπεζωκότα ερχόταν σε επαφή με τον δέκατο θωρακικό σπόνδυλο. Ήταν αρκετά μεγάλη και ουσιαστικά εισχωρούσε μέσα στο μεσοσπονδύλιο τρήμα  πίεζοντας το σύστοιχο μεσοπλεύριο νεύρο. Το μυστήριο λύθηκε. Αυτό εξηγούσε τον πόνο στην πλάτη αλλά και την ζωστηροειδή του επέκταση στο δεξί υποχόνδριο.

Κλείνοντας το τηλέφωνο με έπιασαν τα κλάματα. Η μάνα μου σάστισε. Κάθησε δίπλα μου και άρχισε να μου χαϊδεύει την πλάτη. Με ρωτούσε τι έχω. Παρά την άνοιά της άρχισε να κάνει συνειρμούς. Γιατί ο μπαμπάς πήγε μόνος του Δηλεσι; Είναι καλά; Καλή η ερώτηση σκέφτηκα. Είναι καλά; Τι θα του πω όταν με πάρει τηλέφωνο; Πώς θα το ανακοινώσω; Πώς θα τον στηρίξω; Τι να απαντήσω στη μάνα μου; Χρειαζόμουν ο ίδιος χρόνο. Χρόνο καταρχήν να θρηνήσω και να πλαντάξω. Χρόνο να δεχτώ και να αποδεχτώ. Και το κυριότερο, χρόνο για να δυναμώσω, μπας και καταφέρω και αντιμετωπίσω τη σκληρή αλήθεια που μόλις έμαθα. Ότι ο πατέρας μου έχει καρκίνο του πνεύμονα. Χωρίς καμία πιθανότητα ίασης.

Advertisements

17 thoughts on “ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΘΝΗΤΟΙ

  1. princess

    Καλή δύναμη, θα τη χρειαστείς για σένα, για να μπορέσεις να στηριχτείς και να στηρίξεις και τους άλλους. Όσο κ αν είναι φυσιολογικό το τέλος, η απώλεια είναι πάντα αυτή που πονάει….

    Αρέσει σε 2 άτομα

  2. Elena

    ΠΡΙΝ 6-7 μήνες μου είχες πει: «χάλασαν οι ισορροπίες» και δε σου κρύβω οτι δεν εχει περαςει που να μην το/σας/μας σκεφτώ και να ζητάω δύναμη. Ειναι δύσκολο. Σκεψου ομως οτι θα βγεις δυνατότερος. Ελπίζω για τα καλύτερα αποτελέσματα του Μαΐου. Καλη Ανάσταση.

    Αρέσει σε 2 άτομα

  3. mariakou1

    Το πέρασα όλο αυτό το 2012 με το μικρό αδερφό της μαμάς μου. ΑδενοCa πνεύμονα. Ναι, δεν είναι το ίδιο. Αγαπημένος θείος ναι. Θείος, όχι πατέρας. Η μητέρα μου από τότε που τον ξεπροβόδισε στο ταξίδι για την άλλη όχθη, (ναι, ήταν εκεί δίπλα του την ώρα εκείνη), δεν είναι πια η ίδια! Ξέρω πως έχεις να αντιμετωπίσεις πρώτα τον εαυτό σου κι έπειτα τους δικούς σου… εύχομαι να βρεις όλη τη δύναμη και να ξέρεις πως κι εμεις κάπου εδω γύρω είμαστε!

    Αρέσει σε 2 άτομα

  4. Giannis Pit

    Πέτρο καλησπέρα,Χριστός Ανέστη.
    Δεν ήθελα με τίποτα η πρώτη μου επίσκεψη στο καινούργιο σου σπιτικό να αφορά αυτό το θέμα. Με τίποτα.
    Νιώθω να μην πρέπει να πω τίποτα. Παρά μονάχα να καταθέσω τον σεβασμό μου και τις ευχές μου, ει δυνατόν, για το καλύτερο.

    Αρέσει σε 2 άτομα

  5. Λυγερή

    Καλημέρα! 🙂
    Βρήκα επιλογη (ανάμεσα σε πολλές) στην υποβολή σχολίων στο blogger (για όσους εχουν ελευθερα σχόλια) ως WordPress που ζηταει τη διαυθυνση στη WordPress… το έχετε δει;
    Το επέλεξα κ δείχνει κουτακι αυτό:

    Υποβολή σχολίου ως:
    Επεξεργασία προφίλ
    Όνομα χρήστη WordPress:
    http://όνομα χρήστη.wordpress.com

    Συνέχεια

    Κλπ….

    Αρέσει σε 2 άτομα

  6. F.

    Το διάβασα, έφυγα και ξανάρθα… Το πρώτο κείμενο που διαβάζω στο μπλογκ σου είναι αυτό και προς στιγμήν σάστισα. Τι να πεις για κάτι τόσο προσωπικό σε κάποιον που δεν γνωρίζεις; «Ταιριάζει» να πεις κάτι; Μετά σκέφτηκα ότι για να υπάρχουν αυτά τα λόγια γραμμένα εδώ, ναι, ταιριάζει.
    Δεν ξέρω πώς είναι. Εμένα έφυγε ξαφνικά. Πολλά δεν πρόλαβε να ζήσει στη ζωή μου κι εγώ στη δική του. Εσύ έχεις χρόνο να πεις πράγματα και να ζήσεις στιγμές. Κάνε το και θα είναι δώρο πολύτιμο και για τους δυο σας! Καλή δύναμη!

    Αρέσει σε 1 άτομο

  7. Πέτρος Ματσούκας Post author

    Σε ευχαριστώ Κατερίνα. Έχεις απόλυτο δίκιο. Έχω χρόνο, έτσι τουλάχιστον θέλω να πιστεύω. Είμαι , είμαστε μάλλον, αισιόδοξοι για το καλύτερο. Ζούμε πράγματα μαζί, μιλάμε για όλα έξω απ’τα δόντια και αυτό κάνει καλό και στους δύο μας.

    Αρέσει σε 2 άτομα

  8. Άιναφετς

    Όταν κάποιος «επισκέπτεται» πρώτη φορά ένα blog γράφει: «Καλώς σε βρίσκω» και ναι, Πέτρο καλώς σε βρίσκω παρόλο που αυτό το «βρίσκω», σε βρίσκει σε μια εξαιρετικά δύσκολη και οδυνηρή φάση της ζωής σου…
    Σε διάβασα προσεχτικά, γιατί βλέπεις τυχαίνει να είμαι κόρη νευροχειρούργου που υπήρξε και ο πρώτος που ήρθε στην Ελλάδα το 1957 και έφυγε απ΄αυτό τον κόσμο 98 ετών, αφήνοντας πίσω του πολύ έργο… όλο αυτό που σου γράφω δεν είναι της «παρούσης» αλλά μεγαλωμένη σε οικογένεια γιατρών, έχει ενδιαφέρον.
    Το μόνο που ξέρω πια εκ πείρας, μια και είμαι πολύ μεγαλύτερη σου, είναι, πως καλά κάνεις και γράφεις και εξωτερικεύεις τον πόνο, την απελπισία και τις ελπίδες σου, γιατί καταπιεσμένα συναισθήματα αρρωσταίνουν σοβαρά την οντότητα μας και αυτό σε όλα τα επίπεδα…

    Σου στέλνω τρυφερά ΑΦιλιά (Α=Αληθινά) και εδώ γύρω θα είμαι να τα λέμε… ❤

    Αρέσει σε 3 άτομα

  9. Παράθεμα: Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ | Μαύρος Πητ

  10. Παράθεμα: ΕΛΠΙΔΑ | Μαύρος Πητ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s